gloriazeze:

Sen umutsun çocuk, hep ihtiyaç duyduğum. Hep tutunduğum.

Yağmur damlalarının değmesi haricinde ıslanmasın sakın kirpiklerin. Sen ki kalbimdeki ritimsin. Kalemimden dökülen mürekkebim bi anda bir kalbi kitaplaştırabilensin.

Biliyorum, aklında bir deniz var çocuk; unutmam asla. Ama olurda deniz olmayan bir şehirde yaşamak düşerse payımıza yine de üzülmem, çünkü bakışlarınla bile dokunabilirim martılara.

Her gelen seninle vurabilir beni biliyorum, en hassas noktamsın benim. Sen ki paha biçilemez inci tanesisin çocuk, kıymetini bileceğim.

-gloria

(albuneas gönderdi)

tebessumgerek:

İçimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır. Oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor. Anlatabildiğim kadarını..

Anlatabildiğim kadarıyla ne yapılabilir? 
Birer çay içilebilir belki..

Ya sen ne güzel bi anonimsin.

Rüyalarımda sana sarılabiliyorum.

(kendisokugunudikemeyenterzi gönderdi)

ismailabim:

Kızmadım, sadece kırıldım.
Kırılmak, kızmaktan 
daha afilli durur sevgilim.

(uzayafirlatilanzebra gönderdi)

yalnizsoprano:

-Kuşları anlat bana Enoch.
-Ne?
-Şarkıcı kuşlar. Sabahları ne için ötüyorlardı?
-Her gün yeniden yaşadıklarını farkettikleri 
için şarkı söylüyorlar.
-Seninle tanıştığım günden beri her sabah 
şarkı söylüyorum.

(kalbimdebirburukluk gönderdi)

ohalanyeminet:

Görmek istediğim biri var.
Dibine girip hiç kıpırdamadan kalp atışlarını dinlemek istediğim biri.
Nefesini hissetmek istediğim biri.
Şimdi bu kadar romantikli duygusallı bi yazıyı mesafelere bağlayacak olmam beni de çok üzüyo.

(albuneas gönderdi)

”Ve hep yanımda olacağına inandırmıştı, adam.”

”Kilometrelerce seviyorum seni.
Aramıza giren şehirler kadar.”